Slider

Özeleştiri ve Cheesecake

17 Kas 2019

 Herkese merhabaaa! Öncelikle iyi haftalar, iyi günler ve iyi saatler herkese ✌ 
 İkinci vizeler başlamadan Hatay’a gidip gelmiş, evi toparlamış, ikinci vizeleri atlatmış ve yazımı bitirmek için masaya kurulmuş durumdayım (#şükür)
 Uzun bir süre içerisinde yazıp sildiğim, tekrar tekrar düzelttiğim bu yazıda bahsetmek istediğim konu özeleştiri, yargılama ve karşılaştırma. Yazmaya başladığım zaman yazı sadece özeleştiriyi içeriyordu fakat bir süre sonra dallanıp budaklandı, yargılama ve karşılaştırma konularına da bulaşmış oldu. 100 kişiye sorduk ve en popüler cevabı arıyoruz; Özeleştiriyi ne sıklıkla yapıyorsunuz? Yargılama seviyeniz ne kadar veya nasıl? Peki ya insanlarla kendinizi karşılaştırıyor veya yarıştırıyor musunuz?


 Tekrardan, sanıyorum ki bu üçleme (özeleştiri-yargı-karşılaştırma) temel rutinlerimizden birisi. Gün içerisinde veya bir haftanın sonunda düşüncelerimiz dönme dolap gibi dönedururken bu rutinimizi yapıyoruz.
“Evet benim eksiğim burada.” “Bunu böyle yapmalıydım.” “Böyle söyleseydim, söylemeseydim..” “İyi ki bu yolla yapmışım”
 Eczacıma göre insanı geliştiren bir şey, ki bu dediğine tamamıyla katılıyorum.
 Hele ki hatalarımızın veya yapmamız gerekenlerin farkına varıyorsak bu kendimiz için çok büyük bir artı. Böylece kendimizi toparlayıp geliştirebilir ve kendimize inanabiliriz.
 Tabii bir de madalyonun öteki yüzü var. Aşırıya kaçmak. Özeleştirinin dengesinden şaştığımızda bu durum insanları yargılamaya, insanlarla kendimizi karşılaştırmaya doğru bir yokuşa çıkarıyor ve sonrasında modumuzu düşürüyor, özgüvenimizi kaybettiriyor ve belki de pes etmemize sebep oluyor. Eski Ekonomik Danışmanım bugün çok güzel bir şey söyledi “Her zaman, bir konuda senden iyisi vardır. Sen de başkasına göre başka bir konuda ona göre iyisindir.” Kesinlikle doğru. Bunu düşünüp yargılamaları ve karşılaştırmaları kafamızdan silip elimizden gelenin en iyisini yapmaya bakmalıyız.
 Bu özeleştiri konusundan sonra İstanbul havasının değişik olduğu bugünlerde size önerim güzel bir Arnavutköy turu yapmak. Bunu her defasında söylüyorum ama Arnavutköy keşfedilesi bir yer. Her sokak arası ayrı bir güzel. Yazı içerisindeki fotoğraf haftalar önce çekildi. Arnavutköy konusunu açmamın sebebi arkamda duruyor 🙆🏻‍♂️ Melina Kantina’nın tarif edilemez Deb’s Cheseecake’i diyorum ve susuyorum. Gelişigüzel keşfettim ve birkaç gün sonra Formatçı arkadaşım ile gittik. Arnavutköy’ün ortasında çeşit çeşit yemeğin, tatlının ve el yapımı kokteyllerin ve çayların olduğu keyifli bir mekan.






Bu gönderiyi Instagram'da gör

MELINA KANTINA (@melinakantina)'in paylaştığı bir gönderi ()
Dilerim güzel bir hafta geçirirsiniz, bir sonraki yazı da görüşmek üzere💬


Hayat Üniversitesi 101

9 Kas 2019


 Herkese merhaba, güzel haftalar, güzel günler ve güzel saatler. Vizelerin bir kısmını atlattığıma göre bir dosya daha açıp bir iki şey yazayım diyerekten bu yazıya başladım. Paylaşmak, anlatmak ve hakkında konuşmak  istediğim o kadar çok konu var ki.. ‘Bu sefer bunu paylaşmayacak mıydın, neden bunu yazdın” gibisinden söyleyenlerde oluyor. Gün geliyor bir şey yaşıyorum ya da hatırlıyorum, onu yazmaya başlıyorum sonra o konu ile ilgili çevre görüşü alıyorum, araştırıyorum derken başka konulara sapıyorum ve böylelikle bin bir tane döngü oluşturuyorum (bir alkış) 
 Tamamlayıp paylaşacağım bir yazı listesi var, üniversitedeki insan tiplemelerinden, özeleştireye kadar bir türlü tamamlamadığım yazılar.. Sorumsuzluk ya da üşengeçlik diyebilirsiniz ama göreceksiniz ki o yazılar yayınlanacak 😉

Circuit Theory vizesi sonrası Kalamış turu

 Geçen hafta sonu üst üste yaşadığım iki durum, durum yerine şok kelimesini de kullanabiliriz, bir süredir kendime söylediğim ama hayatıma geçiremediğim duruma bir adım daha yaklaştırdı beni. (Şuanda, hayatımızda, yanımızda olması gereken insanlar yanımızdadır ve gerisi için yapacağımız bir şey yoktur.)
 Bazı insanların her zaman yanınızda olacağını düşünürsünüz, ben de öyle düşünüyordum ama öyle değilmiş. Hayatın olduğu gibi hayatımızda ki insanlarında bir SKT’si var (esprili bir şekilde söylüyorum bunu) “Her daim hep bir aradayız.” ya da ‘birimiz hepimiz, hepimiz birimiz için” durumları pek sık rastlanan bir şey değil.

 “SKT’de nereden çıktı Nidal?” diye sorarsanız, konuşma anında Formatçı arkadaşım okuduğu bir şeyden alıntı yaparak şunu söyledi “Hayatınıza girip çıkan insanlara üzülmeyin kimse sonsuza dek yanınızda olamaz. Onun sizin yolculuğunuzdaki süresi o kadardır.”
 Tamamıyla doğru bir cümle. Cümleyi sadece insanlara uyarlamanız gerekmez. Her konu ve durum için geçerlidir. Bu nedenle zaman ve hayat benim için şaşırtıcı bir olgudur. Bir saniye sonrasını bilmeden yaşamak heyecanlıdır. Hislerimiz değişir, yeni fikirler ortaya koyar yeni insanlarla tanışırız.. Küseriz, barışırız, zirvede hissederiz veya birden modumuz dibi görür.

 Her şey değişiyor ve geçiyor arkadaşlar, bunu unutmayın. Mevsimler değişiyor, günler bitiyor, yaşadığımız kötü şeyler geçip gidiyor, iyi olaylar anı olarak kalıyor bizimle. Bazen hiç bitmeyecekmiş gibi gelse de bitiyor, emin olabilirsiniz. Bir yandan bitmesini istemediğimiz şeylerde var tabii.. 
 Benim de ikilemde kalıp bitmeyeceğini düşündüğüm zamanlar olmuyor değil maalesef. Böyle anlarda yukarıdakileri tekrarlıyorum kendime.

 Ha birde, çekim yasası konusu ile alakalı kesin bir yazı yazacağım buraya, herkesin başının etini yiyorum bu konuyla, buraya koymazsam olmaz 😅

  Bir sonra ki yazı da görüşürüz o zaman 💬

Tek Kelime Güçlü Bir Özne: KADIN

24 Eki 2019


  Herkese iyi haftalar, iyi günler! Nabersiniz? Geçen gün anlık olarak adımı yazdırdığım bir etkinliğe katıldım. Katılma sebebim öncelikle Beren Saat idi bir diğeri ise etkinlik konusunu blog içeresinde de yer almasını istemem. Yazının başlığından da anladınız bence.

  Bildiğiniz gibi Ekim-Kasım arası İstanbul’da film, tiyatro festivalleri başlar. Çeşit çeşit filmler oyunlar farklı yer ve sahnelerde gösterime girer. Bu senede bunlardan birine katılamadım maalesef. filmEkimi filmlerini bir göz gezdirdim fakat beni çeken bir film olmadı. Sadece mail ile gelen bir etkinlik dikkatimi çekti geçenlerde “Sinema-TV’de Kadın: Seyirlik Nesneden Etkin Bir Özne Olmaya Giden Yol” başlıklı bir etkinlik.Etkinlik Boğaziçi Film Festivalince düzenleniyordu.  Katılımcılar Hilal Saral, Ece Yörenç ve Beren Saat. Beren Saat benim can damarımdır diyebilirim. İsmini okur okumaz etkinliğe adımı yazdırdım.


 Beren Saat’i sadece güzelliğinden değil, düşünce tarzından dolayı da seviyorum. Benim açımdan insanlara bir şey katmayacak işler yapmıyor.

 Etkinlik Feriye Cafe’nin içerisinde yer alan bir sahnede Gülay Afşar’ın moderatörlüğünde gerçekleşti. Diledim ki sohbet biraz daha uzun sürseydi. Mükemmel üçlü yaptıkları işlerden yola çıkarak dizilerdeki/filmlerdeki kadınlar hakkında konuştular. Etkinlik içerisinde soru cevap kısmında beni üzen kısım -sanırım bir kişi dışında- kimse etkinlik başlığı hakkında bir soru sormadı. Konu hep Aşk-ı Memnu’ya kaydı. Tamam, evet, ben de Aşk-ı Memnu’yu ve Beren Saat’i seviyorum ama o günkü konu Kadınlar üzerine idi.

 Etkinlik bittikten sonra sorumun yanıtını bir konuşmacıdan alabildim. Hilal Saral. Merak ettiğim şuydu, belki sizlerde fark etmişsinizdir son iki senedir dizilerde kadına şiddet çok normalmiş gibi arttı ve çok normal şekilde insanlarımız izliyor. Sizin görüşünüz nedir diye sordum? Tek kelime ile ‘Onaylamıyorum’ dedi. Bu sorunun cevabını uzun uzun, Beren Saat ve Ece Yörenç’den de almak isterdim.

 Program sonunda 50|50|2020 sertifikası imzalandı. Sinema (sadece sinema olamayabilir)  sektöründe cinsiyet eşitliğini destekleyen bir kuruluş. Detaylıca: http://collectif5050.com/


 Nasıl bu kadar normal karşılanabiliyor onu düşünüyorum. Geçen sene Hatay’a gittiğim bir vakit televizyonda kanaldan kanala atlarken karşılaştığım bir sahne ile gerçekten şok oldum. O dizi yazan senariste karşı susuyorum, peki ya bunu yayınlayan kanal? Onay sürecinden nasıl geçmiş bu senaryolar?
 Maalesef ki gün içerisinde binlerce kadın şiddet taciz gibi durumlar altında kalıyor. Düşününce, bazılarımız ben ne yapabilirim ki diyor, bazılarımız hikayelerinde paylaşıyor, 24 saat sonra siliniyor her şey… Sosyal medyada dolanan yardım çığlıkları..

 Sinirlenerek bitiriyorum yazıyı.. Kendinize iyi bakın, iyi haftalar!

TUTUŞSAK MI ? TUTUŞMASAK MI?

13 Eki 2019


 Güneşli bir Pazar gününden herkese iyi pazarlar! Bugün, ruhumun 50 yaşında olduğunu bir kere daha anlamış oldum. Sabah 8-9 gibi kalktım gazetemi simidimi aldım ve Pazar kahvaltıma kuruldum. Bu yazıyı yazarken arka plandan Tarkan -Dudu eşlik ediyor bu arada
Bile bile kafa tutuyor aşka..
  
 Bugün ki sorumu yaşıtlarıma sormak istiyorum. Yazının başında 50 yaşında bir ruha sahip olduğumdan bahsettim. Bizim nesilde ya bir şeyler fazla ya da eksik. Çevremdeki ilişkileri anlayamaz oldum. Şu anlamda anlayamaz oldum, ilişki ne zaman başlayıp bitiyor? Startı kim veriyor ya da o ‘start’ nasıl veriliyor, ne ara veriliyor? Takip edemiyorum bir durun.

 Tam bir ay önce bu tarihlerde birkaç günlüğüne Ankara’ya, halamın eniştemin yanına gitmiştim. Mutfak masasında maaile çekirdek, çay aşamasına geçilmiş vaziyette şuan ve eski dönem ilişkilerinden konuşmaya başladık.  Sadece romantik değil eskiden insan ilişkileri de bir o kadar gerçekmiş. Eski ekonomik danışmanım ile dayanamayıp aynı anda sorduk “Peki ilişkinin kesinliğini ne zaman konuştunuz ya da fark ettiniz?”

 Az önce de dediğim gibi çevremdeki insanların ne ara ilişkiye başlayıp bitirdiğini anlayamıyorum. Ne oluyor? Buluştuğunuz zaman ‘Evet bu ilişki artık kesinleşti. Onay verilmiştir’ mi diyorsunuz?

  Ne güzel eskilerde daha kolaymış bu mesele. Eniştem ve halamın dediğine göre el ele tutuştuğunda bunun bir ilişki olduğunu anlıyormuşsun. O zamana göre pratik ve mantıklı. Şimdi ile alakası yok 💬

 Aklıma şu sıralar birkaç kere karşıma çıkan Ajdar videosu geldi. “Şu anki ilişkiler sabun köpüğü gibi..”




Emir Tan (@askinveacinindiyari)'in paylaştığı bir gönderi ()


 Evet, doğrudur. Ajdar ile aynı görüşü paylaşıyorum şuan.
 Ve onun da dediği gibi mangal yüreklilikten değil benim görüşüm 😪 Şimdiki gençler olarak herhangi bir şeyi hemen buluyor, ediyor ve tüketiyoruz. Bu bana ters bir durum. Yavaş yavaş, sakin sakin 😅


 Bu konu dışında bu hafta senfoni orkestrası ile tanışmış oldum. Benim için bir ilk oldu bu. Hatay’da böyle bir etkinlik oldu mu bilmiyorum ama daha önce hiç gitmemiştim orkestraya. Düşünmek için güzel bir yer aslında. Müziğin akışına uyarak benim düşünceler hareketlendi. Buradan beni davet eden kişiye büyük teşekkürlerimi sunuyorum çünkü çok güzel bir akşamdı. 

 Tekrardan hepinize iyi pazarlar ve yarından itibaren güzel haftalar!

KÜÇÜKÇİFTLİK PARK KANATLARIMIN ALTINDA

29 Eyl 2019

 Bu yazıyı bir sene sonra da yazıp yayınlayabilirdim, çok ciddiyim. Yazma tarafında benim gibi olanların sayısı ne kadardır bilmiyorum fakat bazı günler yazma konusunda tıkanıyorum ya da o gün yazmak istemiyorum, fakat aklımda her zaman yazacak bir konu oluyor. Bundan önceki yazımda Hatay konusunda yazı yazacağımdan – daha doğrusu kendim hakkımda yazacağımdan- söz etmiştim fakat Hatay’da iken bir isteksizlik durumu içindeydim. Belki İstanbul’a gidince geçer diye düşünüyordum hatta. Geçti gibi oldu, aklıma yazacak farklı konular geldi falan falan ama en sonunda şuan yazıyorum. Planlı, programlı şekilde yazanlara hayranlık duyduğumu da söylemek isterim. İmreniyorum. Bir gün ben de öyle olacağım, blog da kaçıncı söz verişim bilmiyorum ama olacağım.
  Aslında yazacağım konu ‘aldatmak   ve yalan’ üzerineydi (o yazıyı bir   gıdım yazdım fakat bir türlü   toparlayıp düzenleyemedim) fakat   sonrasında cumartesi (31 Ağustos)   hayatımda geçirdiğim en güzel ve en   anlamlı cumartesi oldu. Bazen   ‘keşke’lerimiz bazen ise ‘iyi   ki’lerimiz olur. O gün benim için   tamamıyla ‘iyi ki’ idi.
  Bir önceki yazımda Eczacım'dan bahsetmiştim. Ben Hatay’da iken bana teklif etmesiyle Kokteyl festivali için bilet aldık. Bu arada bilmenizi isteriz ki Eczacım ile imzamız olan kokteyl mojitodur. İstanbul’a geldiğim günün ertesi, anlatacaklarımız birikmiş şekilde festivali layığıyla kutluyoruz. İnsanlarla tanışıp ortama kaynıyoruz. O an ki konuşma durumunda , bu an eminim ki siz ve arkadaşlarınızın arasında da böyle bir an olmuştur- ne kadar güzel bir arkadaşlığa sahip olduğumun farkına vardım. Biliyorum ki bunu o da fark etti ve karşılıklı olarak dile getirdik. İşte o zaman o cumartesi benim ‘iyi ki’m oldu ✌   Dostluk, sahip olunan en güzel ilişki türü benim için. Bazen yol gösteren, bazen acıları söyleyen ama her ne olursa olsun birbirine bağlı arkadaşlık. Buradan, parmak sayısını geçmeyecek kadar olan dostuma, iyi ki varsınız! 😉

Bu arada, hayır, festivalde mojito yoktu. Markalar yeni, fresh kokteyllerini sunuyordu.


 Düşünebileceğiniz gibi İstanbul'un bir kısmı oradaydı. Tabii ki çoğumuz sanatçılar için oradaydık. Söz de bütün şarkılar ezberleyip gidecektim fakat Nova Norda'ın iki parçası ile zirvede bıraktım.

 update1: Şuan Nova Norda’nın çoğu şarkısını biliyorum. 

 (bilmem kaç gün sonra) update2: Şuan Nova Norda'nın BÜTÜN şarkılarını biliyorum.
 Dediğim gibi bu yazı festivalden haftalar sonra tamamlanıyor. Şuan ki konumum Yeniköy. Bir yandan ders notları dururken bir yandan denizi izleyip ve evet bir yandan da bu yazıya ekleme yapıyorum.


NEREDEYMİŞ O ESKİ BAYRAMLAR?

13 Ağu 2019

 Herkese güneşli bayram gününden merhaba! Bütün aile arandı, harçlıklar alındı ve şimdi sıra valiz hazırlayıp Antakya'ya geçmede sıra! Sizlerin de bayramı kutlu olsun! Bayramları seviyorum, İstanbul bomboş herkes tatilde ya da bayram ziyaretinde. Bunu her bayram yazısında söyleyebilirim sanırım. Ağustos'u ortalarken sen tatil boyu ne yaptın ettin diye soracaksanız kısacası yazım bol bol okuyup yazarak geçti. Temmuz günlerim Almanca ile doluydu. Eee sonuçta mühendis adayıyız biraz kendimizi geliştirelim demi* Ara ara blog için konu bulup yazdım fakat yayınlamak için konular üzerinde biraz daha düşünmek istedim. Birkaç gündür farkına vardığım şeyler var. Özel bir konu hakkında değil. Genel. İnsanlar, arkadaşlıklar, ilişkiler.. Bugün ki mutlu enerjimi neden bu kadar yüksek bilmiyorum ama dilerim gün sonu iyi biter! (gün iyi bitti haberiniz olsun) 



 Bundan sonraki yazımda Antakya'yı, daha doğrusu kendi büyüdüğüm hayatı ve çevreyi anlatmak istiyorum. Madem bir blogum var beni daha iyi tanımanızı isterim. Sizde nasıl geçiyor bayram tatili? Dilerim her şey gönlünüzcedir 🙏

 Bu yazıya havalimanında devam ediyorum. Şehir bomboş. Bir bayram bu kadar etkili olabilir mi ya? Metrobüs, havalimanı.. Her yer.

 Sadece iki hafta Antakya’da olacağım, önceden bahsettim mi bilmiyorum, Antakya’ya her gidişim de en az dört gün kalıp dönüyorum. Antakya için yeterli bir süre bu. Bu sefer gidişimi uzun tutuyorum çnkü araya kış ve okul girince bir yerlere gidesim olmuyor. Bu yer memleketim olsa bile. Canım Antakyam 😅

 Geçen gün keşfettiğim Türk mini dizisini sizinle paylaşmak isterim. YouTube’da gezinirken keşfettim ve emin olabilirsiniz ki kısa ve çok keyifli. Nilperi Şahinkaya ile Uraz Kaygılaroğlu’nun rol aldığı, kadın-erkek ilişkisini anlatan bir dizi. Şuana kadar üç bölümü yayınlandı ve dediğim gibi bayağı keyifle. Sizin de beğeneceğinizi düşünüyorum, iyi seyirler!

          
© MÜHENDİSİN BLOGU. Design by FCD.